''..Πήγα στα δάση για να ζήσω με σκοπό , για να ρουφήξω όλο το μεδούλι της ζωής. Να αποδιώξω ο,τι δεν ήταν ζωή. Και όχι όταν πεθάνω ν ανακαλύψω ότι δεν είχα ζήσει..''
Χένρυ Ντέηβιντ Θορώ

Δευτέρα, 11 Νοεμβρίου 2013

Ερωτισμός

τι σημαίνει ερωτεύομαι? τι είναι η αγάπη ? και γιατί σε όλη μας την ζωή ψάχνουμε απεγνωσμένα να τα βρούμε? ο έρωτας κρύβεται παντού , κρύβεται πίσω από μια γλυκιά λέξη που θα πεις το πρωί σε κάποιον περαστικό , είναι σκορπισμένος στα λουλούδια που άφησες στο άλλο σου μισό - τι ωραία που μυρίζει! είναι στο πρώτο φιλί  , στους μικρούς βραδινούς ψιθύρους κάτω από το φεγγάρι.. γιατί λοιπόν πρέπει να ψάξουμε στα πιο περίεργα και δύσβατα μονοπάτια για να τον βρούμε? γιατί πρέπει να χαλάμε την ζαχαρένια  μας και να απογοητευόμαστε με το παραμικρό?  κάποιος μου είπε πρίν λίγο καιρό '' η ζωή είναι μικρή φίλε μου και να κανείς λάθος επιλογές δεν πειράζει , μην τις αποκαλύψεις πότε σε κανέναν και απλά συνέχισε '' ή κάτι παρόμοιο ,  τα λόγια αυτού του άντρα , που ακόμα ακούω στα αυτιά μου κάθε φόρα που κάνω ένα λάθος είναι για μένα σαν λύτρωση σαν εξιλέωση , με βοηθούν να ξανά σταθώ στα πόδια μου και να ξανά πέσω με πάθος σε κάτι νέο , σε κάτι διαφορετικό , αφήνοντας πίσω μου τις κακοτοπιές μου! μην περιμένετε  τον ερωτισμό να σας βρει , αλλά βρείτε τον εσείς , δώστε λίγο χρόνο στο να μυρίσετε αυτά τα υπέροχα λουλούδια που έχουν φυτρώσει εκεί δίπλα στο σπίτι σας , παρατηρήστε τα πρόσωπα των ανθρώπων που περνούν βιαστικά δίπλα σας - ο καθένας βυθισμένος στις σκέψεις του με κάποιο συγκεκριμένο σκοπό!  πείτε μια όμορφη κουβέντα στα αγαπημένα σας πρόσωπα , ''είσαι πολύ όμορφη σήμερα'' , αυτή η μικρή ασήμαντη και τόσο γλυκιά φράση μπορεί για εσάς να μην είναι τίποτα άλλα για κάποιον άλλον να είναι η αρχή μιας όμορφης μέρας , γιατί λοιπόν να του την στερήσετε αφού μπορείτε να του την χαρίσετε απλόχερα ?  Αγαπήστε τον άνθρωπο δίπλα σας , άλλα και μέσα σας.. ανοίξτε το παραθύρι σας και αφήστε το φως του ήλιου να μπει μέσα και να παίξει στο δωμάτιο.. ααχ οι χαρές τις ζωής , οι χαρές της ζωής είναι τόσες πολλές που καμιά φορά δεν μπορούμε να τις δούμε.. κάντε το λοιπόν! Ανακαλύψτε τις σε κάθε μικρή και σκονισμένη γωνία της μέρας σας!
τα λέμε την επόμενη φορά ,
love&light
carpe diem

Παρασκευή, 1 Νοεμβρίου 2013

Ψάχνοντας το τέλειο

Μην μου πείτε πως εσείς δεν ψάχνεται για το τέλειο γιατί θα γελάσω. Ακούω τους διάφορους που λένε πως μπορούν να ζήσουν με το ικανοποιητικό , με αυτό που -απλά, ''τους κάνει'' . Μα πώς μπορείς όμως να ζήσεις με κάτι λιγότερο από αυτό που αξίζεις? από αυτό που φτιάχτηκε για σένα , που είναι το άλλο σου μισό. Και γιατί κανείς θα πρέπει να αλωνίσει όλο τον κόσμο για να το βρει? δεν θα ήταν υπέροχο αν ο καθένας μας ήταν με αυτόν που ήθελε? γιατί λοιπόν ο κόσμος δεν είναι έτσι φτιαγμένος ώστε ο καθένας να παίρνει αυτό που θέλει? Γιατί απλά , αν ο κόσμος ήταν φτιαγμένος έτσι , οι σχέσεις θα έπρεπε να λέγονται ομάδες μπάσκετ , γιατί αν ο Γιώργος ήθελε την Άννα και την Άννα την ήθελαν άλλοι τρις και η Άννα ήθελε τρις άλλους , γρήγορα-γρήγορα έχουν μαζευτεί οχτώ ( 1+1+3+3=8!) και με οχτώ άτομα , κατεβάζεις εύκολα μια ομάδα!  Επιπλέον ,πως θα καταλάβεις ότι βρήκες το τέλειο ? με την πρώτη ματιά? Ή θα πρέπει να τον γνωρίσεις καλύτερα και στην πορεία θα έρθει η διαπίστωση ? γιατί αν ισχύει το δεύτερο θα σπαταλήσεις πολύ χρόνο σε ανούσιες γνωριμίες , άλλα θα μου πεις αν είναι το τέλειο δεν θα το καταλάβεις αμέσως?. όμως αν δε σου αρέσουν τα μαλλιά του ? ή τα ρούχα του? τότε δεν είναι το τέλειο? και αν είναι το τέλειο και άπλα σήμερα ντύθηκε έτσι επειδή  -τυχαία ( το σύμπαν συνωμοτεί πάλι!) ,κάτι του συνέβη? Και ας υποθέσουμε πως εσύ , μετά από απίστευτες αστοχίες , ατελείωτες γκάφες και απύθμενες χαζομάρες , βρίσκεις το τέλειο (ουαουυ)! τον κοιτάς , χαμογελάς , ξέρεις πως είναι Αυτό , τα πόδια σου έχουν μουδιάσεις , δεν αισθάνεσαι τα χέρια σου , τα χείλη σου έχουν στεγνώσει και ακούς τους χτύπους της καρδίας σου να πολλαπλασιάζονται , λεπτό το λεπτό , δευτερόλεπτο το δευτερόλεπτο , αποφασίζεις να του μιλήσεις , με πολύ αργές  κινήσεις τον πλησιάζεις με το ίδιο πάντα μελό βλέμμα , τον αγγίζεις ,σε κοιτάει ,ανοίγεις γλυκά το στόμα και πριν αρθρώσεις την πρώτη λέξη , σε προλαβαίνει και λέει '' τρέχει κάτι? για σπάσε!'  ποιος φταίει εκείνη την στιγμή ? ποιος?? το σύμπαν ? το δωδεκάθεο? ποιος? ή εσύ δεν είχες ξυπνήσει καλά και νόμιζες πως είδες το τέλειο μπροστά σου? Όπως και να έχουν τα πράγματα , οποίος και να φταίει  , ένα είναι το συμπέρασμα:
ακόμα και αν το τέλειο υπάρχει κάπου εκεί έξω , ακόμα κι αν το είδαμε μια φορά σε ένα όνειρο που έχουμε ήδη ξεχάσει , δεν πρόκειται να το βρούμε ΠΟΤΈ! και όχι γιατί δεν φάγαμε την τελευταία κουταλιά από το πιάτο , αλλά επειδή θα έρθει αυτό ,μόνο του ,την κατάλληλη στιγμή , ποια είναι η κατάλληλη στιγμή?? αν τα ξέραμε όλα αγαπητοί μου δεν θα είχε ουσία να παίξουμε στο παιχνίδι που λέγετε ''έρωτας'' .!
τα λέμε την επόμενη φορά ,
love&light to all
     carpe diem